Woonhuissubsidie rijksmonument

De woonhuissubsidie is de jaarlijkse instandhoudingssubsidie voor particuliere eigenaren van een rijksmonument met een woonfunctie: een tegemoetkoming in de kosten van onderhoud en restauratie.

De regeling verving de vroegere fiscale aftrek voor monumentenpanden. Eigenaren kunnen jaarlijks achteraf subsidie aanvragen over een deel van de subsidiabele instandhoudingskosten: het sober en doelmatig onderhoud dat het monument in stand houdt, zoals schilderwerk, dakherstel en voegwerk.

Hoe de aanvraag werkt

De aanvraag loopt bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, in een vast aanvraagvenster in het voorjaar, over de kosten van het voorgaande jaar, met facturen en betaalbewijzen. De leidraad subsidiabele instandhoudingskosten bepaalt wat meetelt; verbetering en verfraaiing vallen erbuiten, instandhouding erbinnen.

Waar je op moet letten

Bewaar facturen gespecificeerd per werkzaamheid; een aannemersfactuur zonder uitsplitsing maakt de toets lastig. Voor ingrijpende wijzigingen aan een rijksmonument is daarnaast een omgevingsvergunning nodig; subsidie en vergunning zijn gescheiden sporen die allebei kloppen moeten. Wie een monument koopt, doet er goed aan de onderhoudsstaat en de subsidiehistorie mee te wegen: het bezit is prachtig, de instandhoudingsplicht is blijvend, en deze regeling verzacht de kosten maar dekt ze niet.

Plan groot onderhoud in overleg met een restauratiedeskundige of monumentenwacht; een periodiek inspectierapport onderbouwt de subsidiabele kosten en voorkomt dat instandhouding en verbetering in een factuur door elkaar lopen.

Bronnen

• Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, over de woonhuissubsidie en de leidraad
• Rijksoverheid, over rijksmonumenten en vergunningen

Laatst bijgewerkt: 22 juli 2026